Hinn 1. apríl 1957 birt­ist í breska frétta­skýr­inga­þætt­inum Panorama á BBC þriggja mín­útna löng frétt um stór­aukna spa­gettíu­pp­skeru í suð­ur­hluta Sviss. Uppskeran góða var rakin til milds vetrar og hvarfs spagettíbjöllunnar.

 

Áhorf­endur hlust­uðu á Richard Dimbleby, einn virt­asta sjón­varps­mann Bretlands, ræða um smá­at­riði spa­gettí­rækt­unar og sáu hreyfi­myndir af sviss­neskri fjöl­skyldu sem tíndi spa­gettí af trjám og setti í fötur.

 

Panorama á BBC, 1. apríl 1957. 

Video

 

Frægasta aprílgabbið
Þessi frétt Panorama er eitt fræg­asta og best heppn­aða aprílgabb sög­unnar. Talið er að þetta hafi verið í fyrsta sinn sem sjón­varps­formið var notað í aprílgabbi. Spagettítré-​​gabbið hlaut gríð­ar­lega athygli, en talið er að átta millj­ónir hafi horft á Panorama 1. apríl 1957.

 

Þúsundir hringdu á skrif­stofur BBC og vildu fá að vita hvernig þeir gætu ræktað sín eigin spa­gettí­tré. Yfirmenn BBC sömdu staðlað svar við spurn­ing­unni: „Setjið spa­gettístrimla í tóm­atsósudollur og vonið það besta.“ Símtölunum ætlaði að aldrei að linna þetta kvöld.

 

Leonard Miall, yfir­maður hjá BBC, gekk að síma­borð­unum til að sjá hvað væri í gangi. „Það var hringt án afláts. Sum sím­tölin voru frá áhorf­endum sem höfðu notið brand­ar­ans, einn hringdi frá Bristol og vildi benda okkur á að spa­gettí yxi ekki lóð­rétt heldur lárétt, að sjálfsögðu.

 

En flest sím­tölin voru frá æstu fólki sem bað BBC um að útkljá harð­vítugar deilur innan fjöl­skyld­unnar: Eiginmaðurinn vissi að það hlyti að vera rétt að spa­gettí yxi á tré þar sem Richard Dimbleby hafði sagt það en eig­in­konan vissi að það væri búið til úr vatni og hveiti, en hvor­ugt þeirra gat sann­fært hitt,“ skrif­aði Miall í ævim­inn­ingum sínum.

 

Virtasti sjón­varps­maður Breta, Richard Dimbleby.

 

Uppruni spa­gettís ráð­gáta
Þrátt fyrir að margir vissu að von væri á aprílgabbi í fjöl­miðlum, það var nú einu sinni 1. apríl, virt­ust sára­fáir trúa því að Panorama, með hinn gríð­ar­lega virta og hátíð­lega Richard Dimbleby í far­ar­broddi, myndi brydda upp á þessu. Önnur ástæða fyrir trúgirni sjón­varps­áhorf­enda var að spa­gettí var ekki útbreitt í Bretlandi á sjötta áratugnum.

 

Þrátt fyrir að vin­sældir þess hefðu auk­ist eftir síð­ari heims­styrj­öld­ina var spa­gettí í hugum margra exó­tískur, útlendur réttur og upp­runi þess var greini­lega í raun sumum ráðgáta.

 

 

Króaði und­ir­mann­inn af
Á meðal þeirra sem hlupu apríl þetta kvöld var Sir Ian Jacob, æðsti yfir­maður BBC. Honum hafði verið sent bréf þar sem hann var var­aður við þættinum, en hann hafði ekki fengið það. Hann vissi því ekki hverju hann ætti að trúa þegar hann horfði á þáttinn.

 

Daginn eftir kró­aði Jacob Leonard Miall af á gang­inum í bygg­ingu BBC og sagði: „Þegar ég sá þessa frétt sagði ég við kon­una mína: „Ég held að spa­gettí vaxi ekki á trjám,“ og því næst flettum við því upp í Britannica-​​alfræðiorðabókinni. Vissirðu, Miall, að Britannica minn­ist ekki einu orði á spagettí?“

 

Textinn sem les­inn var í frétt BBC, 1. apríl 1957:

 

Það er ekki bara í Bretlandi sem vorið í ár hefur komið öllum á óvart. Hér í Ticino, á landa­mærum Sviss og Ítalíu, hafa hlíð­arnar yfir Lugano-​​vatni blómg­ast mun fyrr en venju­lega. Þið munið spyrja hvað snemm­búin koma býflugna og blóma hafi með mat að gera, en vet­ur­inn sem leið, einn sá mild­asti sem við munum eftir, hefur haft víð­tæk áhrif og það sem skiptir mestu máli er gríð­ar­lega góð spagettíuppskera.

 

Spagettíbændur hafa ávallt miklar áhyggjur í síð­ari hluta mars. Þá má búast við frost­hörkum sem eyði­leggja bragðið og gera bændum erfitt fyrir að fá rétt verð fyrir upp­sker­una, sem eyði­leggst þó ekki alveg, á heims­mark­aði. En nú eru þessar hættur að baki og spa­gettí­ræktin gengur vel.

 

Svissnesk spa­gettí­ræktun er að sjálf­sögðu ekki jafn­gríð­ar­lega umfangs­mikil og sú ítalska. Mörg ykkar hafa lík­lega séð myndir af gríð­ar­lega stórum spa­gettíökrum Pó-​​dalsins. Í Sviss er skal­inn miklu smærri.

 

Menn búast við mik­illi sprettu í ár af ann­arri ástæðu, hvarfi spa­gettí­bjöll­unnar, en eyði­legg­ing­ar­máttur dýrs­ins smáa hefur oft valdið miklum áhyggjum.

 

Eftir að spa­gettíið hefur verið tínt af trjánum er það látið liggja í hlýju Alpaloftinu. Margir eiga erfitt með að skilja hvernig spa­gettí getur orðið jafn­langt og raun ber vitni, en það er ávöxtur margra ára nákvæmn­is­vinnu bænd­anna sem hafa náð að fram­leiða hið full­komna spagettí.

 

Nú er upp­sker­unni fagnað með hefð­bund­inni mál­tíð. Skálað er fyrir nýju upp­sker­unni og svo koma þjón­arnir með hátíð­legan rétt, sem er auð­vitað spa­gettí, sem tínt var af trjánum snemma morg­uns, þurrkað í sól­inni og borið ferskt úr garð­inum á mat­ar­borðið, en þannig bragð­ast það best. Unnendum þessa réttar finnst ekk­ert jafn­gott og heimaræktað spagettí.